Co to jest coaching?
Kiedy coaching pojawił się w Polsce?
W Polsce coaching jako wyodrębniony sposób pracy z człowiekiem pojawił się pod koniec XX wieku. Zaczęły pojawiać się pierwsze szkoły kształcące w tym kierunku. Dopiero w 2005 roku otwarto polski odział ICF, jednej z najpopularniejszych organizacji zrzeszających coachów na świcie. W 2007 roku zaczęła kształtować się nasza krajowa organizacja – Izba Coachingu. W tym samym czasie powstał również polski oddział kolejnej międzynarodowej organizacji EMCC[1].
Coaching czy kołczing? Czy można mówić o profesjonalnym coachingu?
ICF, EMCC oraz Izba Coachingu znacząco przyczyniły się do profesjonalizacji i rozwoju coachingu w Polsce. Pozwoliło to na coraz lepsze kształcenie kierunkowe w tej dziedzinie oraz promowanie tego sposobu pracy w naszym kraju. Warto wiedzieć, że coaching w Polsce nie jest jeszcze instytucjonalnie uwarunkowany. Z tego względu szczególnie ważną rolę odgrywają tu wymienione organizacje, dbające o wysoką jakość usług w tej branży, tworzą kodeksy etyczne, dbają o prawidłowo spełnione warunki do uzyskania akredytacji i obowiązek uczestnictwa w superwizjach. Uzyskanie odpowiednich akredytacji jest rozłożone w czasie i wymaga nakładu pracy ze strony coacha. Mimo wszystko, profesja jaką jest coaching jest stosunkowo młoda w naszym kraju i często pojawia się pytanie…
Co to jest coaching?
Według mojej definicji coaching, bazując na zasobach klienta, inspiruje go do rozwijania i maksymalizowania osobistego i zawodowego potencjału oraz kreowania i osiągania pozytywnych zmian w życiu. Warto byłoby jednak rozłożyć tę definicję na czynniki pierwsze dla lepszego zrozumienia.
Nadal skomplikowane i niejasne? Więc zagłębmy się w temat jeszcze odrobinę.
Coaching jest procesem nastawionym na rozwój osobisty. Oznacza to, że jednorazowa sesja, nawet jeśli będzie skuteczna, nie będzie procesem coachingowym tylko swego rodzaju interwencją. Rodzajów coachingu jest wiele, często coachowie wybierają swoją własną niszę, w której świadczą swoje usługi. Do tych najpopularniejszych możemy zaliczyć np.
- Coaching biznesowy – często osadzony w rzeczywistości konkretnej organizacji i realizowany na jej zlecenie. Jest skierowany głównie do przedsiębiorców, managerów, liderów i specjalistów o wysokim potencjalne. Wybierany jest często w celu rozwijania kompetencji przywódczych, strategii radzenia sobie z różnymi sytuacjami biznesowymi lub jako element przygotowania do awansu.
- Coaching kariery – zwykle z indywidualnej inicjatywy klienta w celu przeanalizowania dotychczasowej kariery zawodowej i opracowaniu strategii na osiągnięcie awansu lub przebranżowienia. Może zawierać elementy takie jak rozwijanie niezbędnych kompetencji, tworzenie strategii komunikowania się w social mediach i poszukiwanie pracy w wybranych dziedzinach.
- Life coaching – inicjowany przez klienta w celu odkrycia własnych wartości, potrzeb, definiowania i odnajdywania się w różnych rolach społecznych. Często zawiera element budowania strategii do osiągnięcia harmonii i balansu w życiu oraz pogłębia samoświadomość. W przypadku tego rodzaju coachingu elementy życia prywatnego i zawodowego mogą się przenikać i być szeroko analizowane.
- Coaching health and wellness – koncentruje się na zdrowiu, dobrym samopoczuciu i pracą z ciałem i umysłem. Często odnosi się do celów związanych ze zdrowym stylem życia, odżywaniem, aktywnością fizyczną. Warto zaznaczyć, że ten rodzaj może być stosowany jako dodatkowy element leczenia, ale nie może być zastępstwem. I wszelkie problemy zdrowotne powinny być w pierwszej kolejności konsultowane z odpowiednim lekarzem.
Coaching indywidualny – przebieg procesu
Proces coachingowy koncentruje się na bardzo szczegółowym i konkretnym określeniu celu, który klient chce osiągnąć. Ważne jest również przeanalizowanie bieżącej sytuacji, kontekstów, motywacji, oczekiwań, posiadanych i brakujących zasobów do osiągnięcia zamierzonego celu. W coachingu skupiamy się przede wszystkim na teraźniejszości i przyszłości.
Pierwsze spotkanie z coachem jest spotkaniem zapoznawczym. Pozwala ono zarówno klientowi jak i coachowi ocenić na ile możliwe będzie zbudowanie partnerskiej relacji oraz zaufania, co sprzyja efektywnej realizacji procesu. Na takim spotkaniu zwykle omawia się najważniejsze elementy współpracy, potrzeby i oczekiwania obu stron, a klient wstępnie zarysowuje swój cel.
Po pierwszym spotkaniu obie strony decydują o chęci podjęcia współpracy i jeśli taka będzie, domykają kontrakt.
Kolejne spotkania – sesje, są już skupione wokół doprecyzowania celu i budowania strategii osiągnięcia go. Ustala się jeden nadrzędny cel dla całego procesu oraz mniejsze cele – poboczne, na każdą sesję, które będą przybliżały klienta do osiągnięcia celu głównego.
Podstawowym narzędziem wykorzystywanym w procesie coachingowym są mocne pytania, skłaniające do pogłębionych przemyśleń. Poza tym coach ma szereg różnych technik, które w zależności od klienta i jego potrzeb mogą pobudzać kreatywność, pogłębiać analizę, generować dodatkowe scenariusze, zmieniać nawyki, odkrywać i zmieniać niesprzyjające przekonania itp.
Na koniec uzgodnionego procesu pojawia się podsumowanie tego co się wydarzyło na sesjach, ewaluacja poziomu osiągnięcia celu oraz szczególnie ważnych czy przełomowych elementów. Zazwyczaj pierwszy wypowiada się w tym temacie klient.
Warto pamiętać o feedbacku dla coacha, to pomaga rozwijać warsztat niezależnie od doświadczenia jakie już posiada. Może się zdarzyć tak, że coach poprosi Cię o wypełnienie konkretnej ankiety oceniającej, co będzie dla niego dokumentem potwierdzającym przeprowadzenie procesu i jednocześnie opinią na potrzeby utrzymania akredytacji.
Najważniejszy w coachingu jest człowiek, a nie problem, czy wyzwanie, z którym przychodzi.
Mimo wielu dostępnych informacji o tym, czym coaching jest, często można spotkać się z różnymi prześmiewczymi komentarzami na jego temat. Wynikają one często z błędnych wyobrażeń i wizerunku jaki kreują media na temat tej dziedziny.
Ze względu na to, że coaching nie jest jeszcze w Polsce instytucjonalnie uwarunkowany, jest wielu pseudo-coachów, którzy nie pracują w sposób coachingowy, jedynie zapożyczają sobie nazwę tej profesji. Dlatego, tak jak pisałam na początku, kluczową rolę odgrywają tutaj ICF, EMCC oraz Izba Coachingu, które poświadczają, że osoba po odpowiednim kursie i spełnieniu wszystkich niezbędnych warunków może uzyskać akredytację. Posiadanie akredytacji to potwierdzenie, że poziom świadczonych przez coacha usług jest wystarczająco wysoki i profesjonalny.
Uzyskanie takiej akredytacji wymaga czasu i wysiłku ze strony coacha. Nie można jej uzyskać w tydzień za opłatą. Najczęściej proces akredytacji trwa rok i wymaga przedstawienia dowodów na przeprowadzenie odpowiedniej ilości godzin pracy w roli coacha, przeprowadzenie procesu dla konkretnie wskazanej liczby osób, co bywa również potwierdzane telefonicznie przez organizację, zebranie opinii po procesach, wypełnienie wielu dodatkowych dokumentów i udowodnienie ciągłego rozwoju w tej roli.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym, jak ja pracuję coachingowo, zapraszam do umówienia się na bezpłatną konsultację, która trwa zazwyczaj około 15 min. W tym czasie mamy okazję się poznać, zadać najważniejsze pytania i ocenić czy chcemy podjąć współpracę.
Jeśli jednak jesteś już zdecydowany lub zdecydowana, zapraszam Cię do zakładki Sklep gdzie możesz kupić i zarezerwować pełnowymiarowe sesje.
Zachęcam do dzielenia się swoimi doświadczeniami i zadawania pytań w komentarzach. Pamiętaj, że coaching to sposób na osiąganie celów i rozwijanie swojego potencjału. Coach, którego wybierzesz powinien mieć odpowiednie kompetencje do wspierania Cię.
Zaobserwuj mnie na LinkedIn, gdzie także dzielę się wiedzą o wellbeingu, job craftingu i coachingu.
